20 september, Edmond Öfner

Na eeuwenlang gesloten te zijn geweest voor publiek, opent de Nieuwe Kerk op 20 september haar deuren voor de HOS. Terwijl de koster de drankjes verzorgt, kan iedereen een blik werpen op het verrassend vierkante gebouw met prachtige gewelfschilderingen, waar sinds de 17^e eeuw niet veel aan het interieur veranderd is. Een bijzondere locatie, waar een al even bijzondere spreker een bevlogen lezing geeft. 

Talent voor rotsjes

Op z'n elfde beklom hij al 'rotsjes' op vakantie in België. Edmond Öfner bleek talent te hebben en werd professioneel bergbeklimmer . Expeditie na expeditie volgde, waarin hij onder andere de Everest bedwong en in zeventig dagen in extreme kou naar de (geografische) noordpool liep. Tot het misging. Tijdens de beklimming van de noordwand van de Nepalese Jannu – de twee na hoogste bergtop in de wereld – verongelukten twee van zijn vrienden. Öfners wereld viel uit elkaar en hij stopte met klimmen. Maar het avontuur mag dan niet meer zo hard roepen, Öfners passie stopt hij nu in het overbrengen van de lessen die hij tijdens zijn extreme expedities heeft opgedaan. Want de parallel met het bedrijfsleven is overduidelijk.

Trutjes en klootzakjes

Over kracht en zwakte heeft hij het. Bergbeklimmers zijn vaak nogal asociale egoïsten, bij wie de nare kanten scherp naar voren komen als ze de dood in het vizier hebben. Zoals dat ook geldt voor ons, zijn publiek, die dan misschien onder wat minder extreme omstandigheden werken, maar ook best 'trutjes en klootzakjes' kunnen zijn als het erom spant. Dat is allemaal niet erg, als je je kracht én je zwaktes maar kent en ze op het juiste moment weet in te zetten. Een jong expeditielid met een veelbelovend klim-cv bleek uiteindelijk niet opgewassen tegen de dreiging van de Khumbu Ice Fall (een ijsmassa die elk moment kan vallen) en moest de expeditie verlaten. Öfner zag het als een belangrijke les: in extreme situaties – vergelijkbaar met een fusie binnen een bedrijf – is het des te belangrijker te weten wat iemand bang maakt of tegenhoudt.   

Kracht uit zwakte

Je bewust zijn van je zwakte is dus een grote kracht. Zijn nu twaalfjarige dochter zag hij pas drie maanden na haar geboorte. Toen zij ter wereld kwam, was Öfner op weg naar de noordpool. Een keuze die hij bewust, maar met moeite, had gemaakt en hij had het even heel zwaar toen haar foto hem per ingewikkelde post bereikte. Maar dit moment was van tevoren zó duidelijk besproken met zijn team, dat ze hem goed konden opvangen toen het zover was.

Bevroren vingers  

Maar kracht kan zich ook tegen je keren, als je niet oppast. Tijdens diezelfde expeditie lag bevriezing op de loer, bij een temperatuur van -50°C. Met de juiste spullen en een goede focus hoeft dat geen gevaar te zijn, maar nota bene het fysiek sterkste lid van het team kreeg last van bevroren vingers. Omdat hij uit trots geen hulp had durven vragen bij de eerste verschijnselen en die liever negeerde, was het erger geworden. Zo werd zijn kracht juist zijn zwakte.

Van hart tot hart

Öfner sluit af met een ontroerend filmpje. Bij het bereiken van de noordpool komen de emoties bij de teamleden los. Een traan wordt hier en daar weggepinkt en een teamlid zegt: "Jullie zijn zo goed voor me geweest." Dát is de sleutel tot succes, zegt Öfner: niet die jarenlange voorbereiding, maar dat gevoel, die kwetsbaarheid, het van hart tot hart met elkaar zijn en spreken. Ook in het bedrijfsleven.

Als het aan het publiek had gelegen, had Öfner nog wel even door mogen gaan. Hij is al drie kwartier uitgelopen, maar de vragen blijven komen en zijn enthousiasme lijkt alleen maar toe te nemen. Voorzitter Elmer Hogervorst zegt in zijn dankspeech dat het de meest interactieve lezing was die hij ooit bij de HOS gezien heeft. Tijdens de borrel in de kerk en het eten – in intieme setting –

bij restaurant BiABiA is aan de gesprekken te merken dat hij heel wat heeft losgemaakt. Jammer dat hij niet kon blijven eten.