15 november, Jolanda Holwerda

In het voormalige bagagedepot van station Bloemendaal, nu sfeervol omgebouwd tot een moderne vergader- en evenementenlocatie, introduceert voorzitter Elmer Hogervorst Jolanda Holwerda, spreekster van de avond. De oprichter en directeur van Lof Media, platform voor werkgevers en -nemers met ambities op het gebied van werk en gezin, gaat het hebben over work life integration. Als je acht jaar of langer geleden bij een HOS-bijeenkomst was geweest, vertelt Elmer, had je voornamelijk heren in driedelig grijs gezien. Die hadden, denkt hij, heel waarschijnlijk niet zitten wachten op een verhaal over hoe je werk en gezin het beste kunt integreren. Gelukkig zijn we acht jaar verder en, aan de reacties in de zaal te horen, klaar om Jolanda's verhaal te ontvangen.

Burn-out

Zure artikelen in de Nederlandse media, die Nederlandse vrouwen als het om werk ging op stereotype en stigmatiserende wijze wegzetten, stemden haar droef. Zelf wist ze heel goed hoe je kunt worstelen met de combinatie van werk en gezin. Na haar studie communicatiewetenschap kwam ze via allerlei omzwervingen in de telecomwereld terecht. Zoon één liet zich nog redelijk makkelijk met werk combineren, bij zoon twee werd het lastiger. Van haar omgeving kreeg ze de tip haar ambities naar beneden bij te stellen, ze nam een baan die ze (achteraf bezien) vooral nam omdat die dicht bij huis en een verstandige keuze was, terwijl haar man carrière maakte. Alle stress hierover leidde tot een burn-out.

Ik heb een boodschap

Dat leverde veel op. Ze ging lesgeven, hield zich bezig met microkrediet en kwam steeds meer tot het besef dat er iets mis was met de Nederlandse cultuur, waar vrouwen geen ambities mogen hebben. Ze voelde: ik heb een boodschap. Het ligt niet aan mij, de maatschappij praat ons aan dat je een slechte moeder bent als je voor je werk kiest. Voor haar 40e verjaardag maakte ze met veertig werkende moeders een blad voor juist die doelgroep. Anderhalf jaar later verscheen het eerste officiële nummer van Lof. Een magazine uitgeven was en is bikkelen, maar Lof heeft zich ondertussen ontwikkeld van een blad met een missie tot een missie met een blad. De missie: het mogelijk maken van meervoudige ambities (m/v). Dat betekent niet een work/life balance – waarbij werk naast het gezin staat zonder er deel van uit te maken – maar een work/life integration, waarbij je je talenten kunt verenigen en kruisbestuiving mogelijk is.

Lessons learned

In het uitdragen van die missie heeft ze verschillende lessen geleerd. Diverse quotes en filosofieën laat ze zien die duidelijk maken waarom het lastig is voor vrouwen met ambitie de top te bereiken. De 70:30 regel bijvoorbeeld, die opgaat voor alle minderheden die op moeten boksen tegen een meerderheid van meer dan 70 procent: dat lukt niet. Eén vrouw in de top van een bedrijf doet dus niets, behalve één van de mannen worden. Of neem de theorie van de vijf stadia van macht, waarbij vrouwen zich zodra hiërarchie en statussymbolen gaan spelen niet meer prettig voelen en verhoudingen scheef gaan lopen. Daarbij helpt het niet dat vrouwen vaak een disease to please hebben en liever erkenning krijgen dan successen claimen. Zich verontschuldigend voor het generaliserende karakter van deze quotes, komt Jolanda tot de conclusie dat het een puzzel is en een uitdaging om de ambitie van Lof waar te maken. Maar dat het hoe dan ook beter is, zoals Oscar Kneppers ook zegt in haar boek Vanuit je hart naar succes, om in de arena te staan dan op de tribune te zitten. 

Dat maakt wel wat vragen los in de zaal. Hoe haar man hierin staat, bijvoorbeeld (na diverse onderhandelingen aan de keukentafel kwamen ze uit op allebei 1 middag thuis), hoever we zelf af staan van de 70:30 regel (Nederland heeft de hoogste arbeidsparticipatie voor vrouwen in vergelijking met ons omringende landen, maar een echte verschuiving vindt pas plaats als de noodzaak voor beiden om te gaan werken gaat spelen) en of kinderen gelukkiger worden van werkende of van thuis zijnde ouders (dat hangt waarschijnlijk van het geluk van de ouders af). Jolanda sluit af met een oproep voor tips hoe Lof de volgende fase kan ingaan. Het is het einde van een geanimeerde lezing, gevolgd door een net zo geanimeerd buffet.